Tabor wąskotorowy

Wagon motorowy MBxc1-42

W 1934 roku Zarząd Bydgoskich Kolei Powiatowych zakupił w warszawskiej fabryce Lilpop Rau i Loewenstein dwa wagony silnikowe na prześwit toru 600 mm. O ich zakupie zadecydowały pozytywne wyniki eksploatacji wagonu silnikowego innej konstrukcji zakupionego w tejże fabryce w 1932 r. Wagony te oznaczono numerami 02 i 03. Eksponat Muzeum Parowozownia Jarocin otrzymał nr 02.

Do 1939 roku obsługiwały przede wszystkim pociągi na trasie Bydgoszcz – Smukała – Koronowo. Podczas II wojny światowej, wagony były eksploatowane pod administracją niemiecką. Zmieniono im tylko oznaczenie na T2 i T3 oraz przemalowano.

Po wojnie wzmożony ruch osobowy, wymagający uruchamiania na trasie Bydgoszcz – Koronowo potężnych (jak na możliwości kolei wąskotorowej 600 mm) pociągów, liczących często nawet 12 wagonów osobowych spowodowało, iż mało pojemne i niewielkiej mocy wagony motorowe nie miały racji bytu.

W związku z tym w 1953 roku zarządca kolei (od 1949 – PKP) zdecydował o przeniesieniu wszystkich wagonów motorowych na Jarocińską Kolej Dojazdową, gdzie ruch pasażerski był zdecydowanie mniejszy. Zmieniono wówczas oznaczenie pojazdu na Mzx 042. Wykorzystywano go do obsługi linii kolejowej Witaszyce-Zagórów. Czynności utrzymaniowe i naprawy bieżące wykonywano w warsztatach w Witaszycach. Naprawy główne wykonywane były w Zakładach Naprawczych Taboru Kolejowego w Opolu. W 1961 roku ponownie zmieniono oznaczenie wagonu na MBxc1-42. Wagon MBxc1-43 po wypadku w 1975 roku (w wyniku zderzenia z ciężarówką uszkodzona została rama) został złomowany, natomiast MBxc1-42 wraz z trzecim wagonikiem MBxc1-41 pracował na kolei jarocińskiej do 30 czerwca 1991 r., kiedy zakończono na niej przewozy osobowe.

Po zakończeniu eksploatacji pojazd został przekazany Muzeum Kolejnictwa w Warszawie (w dniu 4 maja 1992 wpisany na stan tego muzeum pod numerem MUZ II/203).

W 1992 roku wagon na krótko trafił na Kolej Żnińską, gdzie pełnił rolę eksponatu. Zamiary wyeksponowania go w Muzeum Kolei Wąskotorowej w Wenecji pokrzyżowało uruchomienie ruchu turystycznego na Wyrzyskiej Kolei Dojazdowej. Z tego powodu wagon trafił do Białośliwia, gdzie miał być poddany remontowi. Ostatecznie jednak przewieziono go do Bydgoszczy i ustawiono obok warsztatów szkolnych na terenie Zakładów Naprawczych Taboru Kolejowego. Wyposażenie jego wnętrza zostało zdemontowane i złożone w warsztatach celem ochrony przed kradzieżą. Od tego momentu rozpoczął się okres dewastacji pojazdu. W 1998 r. Muzeum Kolejnictwa użyczyło wagon Przedsiębiorstwu Usługowo-Handlowemu Sp. z o.o. Myślęcińska Kolejka Parkowa. Prawdopodobnie w marcu 2003 r. jego nadwozie trafiło do zakładu PKP CARGO WAGON Sp. z o.o. w Toruniu, gdzie zostało wypiaskowane oraz wykonano nowe wyłożenie ścian wewnętrznych  i stolarkę okienną. Z Torunia przewieziono go na teren Sekcji Spółki PKP Cargo zlokalizowanej przy dworcu Bydgoszcz Główna a w 2009r. na teren Zakładu PKP Cargo S.A. przy przystanku kolejowym Bydgoszcz Bielawy, gdzie znajdował się do 2013 roku. Pożar lokomotywowni wraz z taborem na bydgoskiej kolejce parkowej w Myślęcinku definitywnie przekreślił dotychczasowe plany w stosunku do tego pojazdu. Chęć ocalenia pozostałości wagonika oraz fakt, iż na terenie ziemi jarocińskiej nie ma żadnej pamiątki ani miejsca upamiętniającego istnienie Jarocińskiej Kolei Dojazdowej (która przez 89 lat dumnie zapisała się historii regionu a także w życiu lokalnej społeczności) sprawiły, iż Towarzystwo Kolei Wielkopolskiej postanowiło uratować ten cenny zabytek techniki kolejowej. W 2013 roku Muzeum Kolejnictwa w Warszawie za zgodą Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego przekazało wagon do zbiorów Muzeum Parowozownia Jarocin. Dnia 8 sierpnia tego samego roku przetransportowano go do jarocińskiej parowozowni, gdzie po odbudowie w przyszłości wejdzie w skład ekspozycji prezentującej tabor wąskotorowy. Pojazd przekazany TKW przez Muzeum Kolejnictwa  w Warszawie.

 

Previous post

Wagon apteczno-opatrunkowy typu 406C

Next post

Teatr